Dobrosława Pomorska

Dobrosława (ur. przed 1177r., zm. zap. po 1226r.) – księżniczka pomorska, księżna kujawska, pani na Sławnie i Choćkowie, najprawdopodobniej córka Bogusława I i jego pierwszej żony Walpurgi.
 
Bogusław I
ojciec Dobrosławy Pomorskiej
Walpurgia
matka Dobrosławy Pomorskiej

Bolesław Mieszkowic
mąż Dobrosławy
Pomorskiej

Audacja
Małgorzata
córka Dobrosławy Pomorskiej

Wierzchosława
Bolesławówna
córka Dobrosławy Pomorskiej

N.N.
Bolesławówna
córka Dobrosławy Pomorskiej
Warcisław III
mąż Dobrosławy
Pomorskiej
         


Zapewne między 1187 a 1189 Dobrosława została żoną księcia kujawskiego Bolesława Mieszkowica. Z małżeństwa pochodziło najprawdopodobniej dwoje lub troje dzieci:
- Wierzchosława? (przed 1195, zm. 2 stycznia po 1212) – mniszka w klasztorze norbertanek w Strzelnie, uważana niekiedy za córkę Bolesława Kędzierzawego
- Audacja Małgorzata (Eudoksja) (ur. najp. 1196, zm. 1270) – żona Henryka I, hrabiego zwierzyńskiego
- NN, córka (ur. najp. 1196, zm. po 18 grudnia 1256) – żona Jaksy I, pana na Choćkowie

Pierwszy małżonek księżniczki zmarł 13 września 1195. W 1216 wyszła ona najprawdopodobniej za mąż za Warcisława III, księcia na Choćkowie z rodu Świętoborzyców. Drugie małżeństwo Dobrosławy było najprawdopodobniej bezpotomne.

Między 1187 a 1195 Dobrosława wraz z mężem uposażyła klasztor norbertanek w Strzelnie wsią Węgierce. W 1226 szwagierka księżniczki Mirosława nadała na jej prośbę liczne dobra klasztorowi w Słupie (Dobrosława została najprawdopodobniej pochowana w tym klasztorze, bądź w kościele klasztornym na wyspie Uznam).